Hallo allemaal!
Bij deze even een kleine update van mijn avonturen tot nu toe.
Het is inmiddels eind maart en ruim drie weken onderweg. Ik heb het gevoel dat mijn lichaam nu eindelijk gewend begint te raken aan het wandelen. Inmiddels loop ik zonder dat ik na hoef te denken, hoe ik het beste de ene voet voor de andere kan zetten, om zo min mogelijk last te hebben.
Helemaal in het begin van de tocht moest ik daar nog echt bewust over nadenken. Het was dan ook best wel pittig en ik realiseerde me dat ik best wel wat meer had mogen oefenen.
Dat ik voor een erg goed doel loop, was me in het begin en nu nog steeds tot enorme steun! De bruiloft van mijn nichtje in Verona was een eerste aanleiding voor deze wandeling, maar met deze sponsorloop voor ogen, geeft deze reis me juist ontzettend veel. Ik geniet van de ongedwongenheid, van het helemaal niets moeten. Het is ontzettend mooi om dit pad al wandelend uit te stippelen en af te leggen. Ik ontmoet veel verschillende mensen en kom door vele dorpjes, elk met hun eigen verhaal en geschiedenis. In de dorpjes heerst veelal een heerlijke rust. Het nadeel voor mij is dan vaak, dat er geen overnachtingsmogelijkheden meer zijn, de middenstanders met hun hotelletjes en restaurants lijken te zijn vertrokken. Inmiddels ben ik in Ulm aangekomen, waar Albert Einstein is geboren.
Tot nu toe heb ik erg veel geluk met het weer, nog maar één ochtend met regen gehad, ideaal wandelweer. Volgens Polarsteps, waar je mijn reis van dag tot dag kunt volgen, zit ik nu ruim over de helft. Mooi op schema, maar ik heb toch best respect voor de Alpen, die nog komen gaan. Daar zal ik het toch iets rustiger aan moeten doen! Hartelijke groet, Ido Roelofs